جستجوی صداقت

امروزه به هر وبلاگی که سر بزنیم اگر تو نظراتشو  یه نگاه بیاندازیم می بینیم پر است از ابراز عشق و علاقه

و نثار جان و فداکاری و نامه ی فدات شم و دعوت نامه و...

براستی ما راه را درست می رویم؟ ایا اینها همه نظرات صادقانه هستند ؟ 

حقیقتا  اگر بگردیم چندتا از اینها نظر صادقانه داده اند؟

هر چند نباید کلا این ابراز علاقه ها و محبت ها را نفی کرد ولی ایا  هدف همینه؟

وجدانا چندتا از ما مطلبی را که نویسنده ی وبلاگ شاید مدتها زحمت کشیده تا انرا بنویسد را می خوانیم

وبعد صادقانه و بدون قصد و غرض نظر می دهیم؟

چرا اکثر ما وقتی وارد وبلاگ فردی میشویم زود روی قسمت نظر دادن متن جدید کلیک کرده و یه چیزی

از خودمون می نویسیم؟  ایا این فریب نویسنده نیست؟

اگر نظرات واقع بینانه و از روی صداقت و دلسوزی باشد ایا نویسنده را تشویق به خوب نوشتن نخواهد کرد؟

کاش لااقل یه کم با خودمون صادقانه باشیم.

به دنیایی که مردانش عصا از کور می دزدند                            من خوش باور نادان صداقت جستجو کردم